.
80 mensen kende de joodse gemeente in Zell an der Mosel.
Een horlogemaker, mensen die in kleding handelden, slagers, een echte kroegbazin, en een aantal wijnboeren...
80 mensen...
Als het nazi-regime joodse mensen ernstig bedreigt, emigreren heel wat mensen naar Amerika. Of naar Palestina. Zuid-Afrika ook...
Maar Louise niet.
Zij zegt tegen haar dochter, die de kans krijgt om te emigreren naar Amerika, dat ze in Zell blijft. Ze is veilig, zegt ze, want ze is oorlogsweduwe. Sterker nog... haar man is gedecoreerd!
Kijk... dit is Louise...
Misschien is ze hier een jaar of 60?
Zo'n lief gezichtje. Zo vol vertrouwen op de goeie afloop.
Maar helaas...
In 1941 wordt Louise opgepakt, alsof ze een misdadiger is.
En ze wordt vervoerd naar Lodz.
Een jaar later, op 8 mei 1942, wordt ze vermoord in Chelmno.
Haar dochter Tilly heeft een nieuw leven kunnen opbouwen in Amerika. Zij schonk Louise later vier kleinkinderen en een heleboel achterkleinkinderen.
Met elkaar, met zo'n 20 mensen, zijn ze vanuit Amerika naar Zell an der Mosel gereisd om de Stolperstein van Louise te plaatsen voor de deur van het huis waar ze, samen met haar zus Jenny, gewoond heeft. In dit huis:
Balduinstrasse 49
Louise Frank...
Vermoord op 8 mei 1942
Ik gedenk haar op 8 mei 2018
Zichrona livracha... jouw nagedachtenis is ons tot een zegen...
