Nog één blogje

.

Nog een laatste blogje over de luchten boven de Waal van Willem den Ouden.

Ik licht er nog één schilderij uit en dan moet je zelf maar naar Kampen gaan, naar de oude synagoge...

Het schilderij heet "Doorbrekende zon boven de Waal".

Ik vind het zo knap, dat je die doorbrekende zon vast kunt leggen. De weelde van al dat licht en dat er altijd een lichtpunt is, wat zeg ik... dat er altijd lichtpunten zijn!

En natuurlijk zag Willem iets, een klein detail...

Wat moet dat een fijne plek zijn, waar hij voor het open raam aan het werk is... 

Er is ook zoveel te zien.

Kijk, hier is het detail.  Als je voor het schilderij staat zie je het eerst niet, maar dan...

Zo gaaf gedaan:

Een fietser!

"Hoe sterk is de eenzame fietser..."

Een puntgave fietser.

Met schaduw, want de zon breekt door.

In de zomer zit Willem voor het open raam te schilderen en te tekenen, studies te maken.

En in de winter, als de ramen dicht moeten werkt hij alles uit.

En dan...  expositie! Tot en met 1 juli te zien in Kampen.

De val van Icarus

.
Het sprookje van Icarus:

Icarus kreeg van zijn vader vleugels van was, om te ontsnappen van Kreta, waar hij gevangen zat.

Zijn vader waarschuwde hem: "Niet te dicht bij de zon vliegen, anders smelt de was!"

Maar Icarus werd roekeloos, hij vloog te hoog waardoor zijn vleugels smolten en hij

in de Egeïsche zee stortte. 

Dit verhaal uit de Griekse mythologie heeft heel veel schilders geïnspireerd.

Peter Paul Rubens bijvoorbeeld in 1638:

Daar valt de eigenwijze Icarus in de zee...

En dit schilderij van Landon, waar de vader van Icarus zijn zoon een soort van lanceert. Geschilderd in 1799.

Hoppa! Vlieg! 

En nu dus ook onze "eigen" Willem den Ouden, die de val van Icarus geschilderd heeft op een groot doek...

Je ziet vast wel dat kleine figuurtje dat naar beneden dondert... 

Icarus... de overmoedige, roekeloze Icarus is te dicht naar de zon gevlogen...

In het overzicht van de expositie kun je de val van Icarus zien en de enorme zon, die Willem den Ouden schilderde. Het schilderij hangt boven het altaar...

Morgen kom ik nog een keertje terug met Willem den Ouden, want... wie zijn werk heeft gezien blijft voortaan vaker staan om de wonderbaarlijk luchten te bewonderen.

Kijk maar eens, want dit zag ik afgelopen donderdag in het echt: de lucht boven de IJssel in Kampen.

De luchten van Willem den Ouden

.

Vorige week was ik met de NS naar Kampen.

Een hele reis van meer dan twee uur heen en meer dan twee uur terug, maar... een reis met een speciaal doel: De luchten van Willem den Ouden.

Willem is een schilder van 90 jaar en hij heeft 10 jaar lang vrijwel elke dag de luchten geschilderd die hij zag vanuit de open ramen van zijn atelier in Varik aan de Waalkade.

Ik begin met een humoristisch zelfportret van Willem (met alarmknop!)

De portretten zijn te zien in het Museum Henriette Polak in Zutphen. 

Maar daar ben ik dus níet naar toe geweest.

En wél naar Kampen! 

Naar de voormalige synagoge, waar "De laatste grote rivierenlandschappen" te bewonderen zijn.

Ik ben er heel lang geweest, daar in dat prachtige gebouw met die prachtige schilderijen.

Willem vraagt zich af, waarom wij niet méér naar de lucht kijken.

Daar is zoveel te zien!!

En: "De lucht verveelt nooit!"

Ik laat een paar schilderijen zien, met wat details.

Eerst de lucht daar boven de Waalkade, met uitbundig mooi weer...

En als je goed kijkt, dan zie je een paar mensen lopen. 

Ik zal ze even dichterbij halen, dan kun je ze beter zien:

Grappig hé, die twee, die daar aan het wandelen zijn. En niet veel groter dan een centimeter, dus in eerste instantie vallen ze op dat grote schilderij helemaal niet op.

Maar het is natuurlijk niet alleen maar mooi weer, daar aan de Waal.

Soms is er een heftige, dramatische lucht met onweer.

Voor Willem een feest! De bliksem schiet door de donkere lucht:

Ook hier zie je een mooi detail: een hondje dat zich kapot schrikt van dat natuurgeweld en zijn baasje dat de grootste moeite heeft om het hondje in bedwang te houden...

Zo prachtig!

Nou snap je misschien waarom ik er niet weg te krijgen was.

Ik heb alle schilderen stuk voor stuk uitgebreid bekeken en zou hier nog wel meer willen plaatsen, want zo mooi vond ik het...

Weet je wat?

Ik kom morgen gewoon nog een keertje terug...

Met nog meer luchten van Willem de Ouden.