.
Vorige week was ik met de NS naar Kampen.
Een hele reis van meer dan twee uur heen en meer dan twee uur terug, maar... een reis met een speciaal doel: De luchten van Willem den Ouden.
Willem is een schilder van 90 jaar en hij heeft 10 jaar lang vrijwel elke dag de luchten geschilderd die hij zag vanuit de open ramen van zijn atelier in Varik aan de Waalkade.
Ik begin met een humoristisch zelfportret van Willem (met alarmknop!)
De portretten zijn te zien in het Museum Henriette Polak in Zutphen.
Maar daar ben ik dus níet naar toe geweest.
En wél naar Kampen!
Naar de voormalige synagoge, waar "De laatste grote rivierenlandschappen" te bewonderen zijn.
Ik ben er heel lang geweest, daar in dat prachtige gebouw met die prachtige schilderijen.
Willem vraagt zich af, waarom wij niet méér naar de lucht kijken.
Daar is zoveel te zien!!
En: "De lucht verveelt nooit!"
Ik laat een paar schilderijen zien, met wat details.
Eerst de lucht daar boven de Waalkade, met uitbundig mooi weer...
En als je goed kijkt, dan zie je een paar mensen lopen.
Ik zal ze even dichterbij halen, dan kun je ze beter zien:
Grappig hé, die twee, die daar aan het wandelen zijn. En niet veel groter dan een centimeter, dus in eerste instantie vallen ze op dat grote schilderij helemaal niet op.
Maar het is natuurlijk niet alleen maar mooi weer, daar aan de Waal.
Soms is er een heftige, dramatische lucht met onweer.
Voor Willem een feest! De bliksem schiet door de donkere lucht:
Ook hier zie je een mooi detail: een hondje dat zich kapot schrikt van dat natuurgeweld en zijn baasje dat de grootste moeite heeft om het hondje in bedwang te houden...
Zo prachtig!
Nou snap je misschien waarom ik er niet weg te krijgen was.
Ik heb alle schilderen stuk voor stuk uitgebreid bekeken en zou hier nog wel meer willen plaatsen, want zo mooi vond ik het...
Weet je wat?
Ik kom morgen gewoon nog een keertje terug...
Met nog meer luchten van Willem de Ouden.
