Klein boekje

.

Ik heb een klein boekje met teksten er in.

Voor elke dag een nieuwe tekst.

Kijk, dit is de tekst van gisteren:

Dus de gemiddelde persoon kan vier "echte" dingen per dag doen.

Sja... wat is echt?

Ik bedoel maar:

1. opstaan

2. wassen

3. aankleden

4. ontbijten

Dat zijn vier dingen...

Maar heb ik dan vier "echte" dingen gedaan?

Vier echte dingen verdeeld over de dag...

1. De krant lezen

2. Een film zien

3. Een uurtje liederen instuderen

4. Een vierkante meter schoonmaken

Zijn dat dan wel "echte" dingen?

Is iets alleen maar echt als je er voor gestudeerd hebt?

Bijvoorbeeld, dat je je buurjongetje taalles geeft...

Of iets, waar je niet voor hoeft te studeren: een stapeltje wasgoed voor iemand anders strijken.

Nu ga ik in ieder geval iets echts doen!

Vier rondjes steppen... echt wel!

Straatschrijfsel

Een intrigerend straatschrijfsel...

Iemand heeft dat hier ergens in de stad neer staan pennen.

En ik wil natuurlijk meteen weten wat er staat...

Wat is dat voor taal?

Ik gok op Turks.

En omdat google een goeie vertaler heeft heb ik het zinnetje daar ingetypt en gekeken wat er eigenlijk staat.

Dit is het, en ik hoop dat het klopt:

mijn vader is voor het eerst

vertrokken na mijn liefde

Daar valt een hele hoop over te filosoferen.

Maar eerst toch nog een andere vertaler erover heen gegooid:

Eerst verliet mijn vader me

en toen hield ik van

Dan toch maar weer een andere vertaalsite.

Die vertaalt als volgt:

Mijn andere favoriete nadat mijn vader 

moest verlaten voordat

En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

Ik vind het vreemd... die vertalingen.

Als je Nederlands wilt leren moet je toch een beetje goeie vertalingen hebben?!

Nee, dat dit straatschrijfsel... Dat is tenminste duidelijk.

Hoewel, misschien ook niet!

Ik mis Vroom en Drees!

.

Van de week liepen Bram en ik door de stad en ineens had ik zin om naar V&D te gaan.

Maar potverdikkeme... die bestaat niet meer!

Aan mij heeft het niet gelegen...

Ik kocht er van alles en nog wat, tot zelfs een fiets!

De kleurigste maillots en sokken, kom er maar eens om.

En de leukste sjaaltjes....

Gelukkig heb ik er nog eentje uit die tijd.

Ik ben er zuinig op! Deze bijvoorbeeld heb ik daar gekocht...

Hij begint al een beetje op te raken... de gaten vallen er in, dus ik ben extra zuinig en voorzichtig.

Gelukkig kreeg ik van Bram afgelopen zaterdag drie! nieuwe sjaaltjes uit de kringloop.

Dus ik kan voorlopig voort.

Maar dat die klojo's V&D verkwanseld hebben...

Boeh!!

Ik hoorde dat één van de Vroom en Dreesen een kasteel heeft gekocht.

Nogmaals BOEH!

Maar ja... daar krijgen we de V&D niet mee terug...

Nou maar afwachten of ik bij de Hudson's Bay, die nu in het gebouw gaat zitten ook van die fijne maillots kan kopen.

Met bloemetjes er op graag! Doe deze maar in mijn maat:

Film-aanrader: Doof Kind

.

Sinds ik een cinévillepas heb ga ik minstens één keer in de week naar de film.

De pas is geldig in 42 bioscopen in heel Nederland, dus ik kan m'n lol op!

Vorige week een mooie film gezien: Fantom Thread (prachtig!) en woensdag meteen na koor om 12 uur zat ik al weer in de Filmschuur voor de docu/film: Doof Kind.

Een aanrader... een mooi, humoristisch en ontroerend portret van een dove jongeman, Tobias en zijn horende broer Joachim.

Tobias zit op deze foto rechts:

Een film gemaakt door Alex de Ronde over zijn twee zoons, met Tobias als doof kind in de hoofdrol.

Twee innemende jongens, die je leert kennen door de filmpjes, die hun vader in de loop der jaren van hun gemaakt heeft.

Echt prachtig en integer gedaan.

En af en toe heb ik heerlijk zitten lachen.

Tobias kan namelijk heel goed moppen vertellen (in gebarentaal natuurlijk) en je ligt in een deuk! 

En nu ik zelf slechthorend ben zou ik eigenlijk best wel graag gebarentaal willen leren.

Zeker als ik zie hoe mooi de gebaren zijn van Tobias. Net een soort ballet met de handen.

De film heeft de IDFA publieksprijs gewonnen. En terecht.

Gaat dat zien!

Als voorproefje zie je hier een interview met de filmer zelf: Alex de Ronde

Op YT zijn meer filmpjes te vinden. Tik maar in "doof kind" en je kunt ze allemaal zien.

De erfenis

.

Bram komt uit een groot gezin van 9 kinderen...

Een jaar of wat geleden overleed één van zijn zussen.

Iemand zei: "Temmy is gestopt met roken..."

Inderdaad: Temmy rookte als een schoorsteen en haar longen vonden dat heel vervelend!

Haar dood kwam niet onverwacht, want ze was al een jaar of twee ziek.

Maar dat maakte het niet minder droevig...

Toen de erfenis geregeld werd mocht Bram iets uitzoeken, iets persoonlijks.

En dat is nou het mooie van Bram: hij zocht geen duur klokje uit en geen kostbare ring.

Nee...

Hij zocht iets uit, wat Temmy elke dag in de hand had gehad: een onooglijk, klein aardappelschilmesje:

Hij kerfde daar haar naam in.

En op de achterkant de sterfdatum.

Nu heeft Bram dit mesje dagelijks een paar keer in de hand.

En natuurlijk denkt hij dan even aan zijn lieve zus, die gestopt is met roken...

Een mooie erfenis, mooier kun je je eigenlijk niet voorstellen.

Dag lieve Temmy!

Je broer denkt aan je...

Jos van Hest (2)

.

De dichter Jos van Hest is een vriend van me op Facebook. Ik heb 'm nog nooit in het "echie" ontmoet, maar toch denk ik dat ik 'm een beetje ken.

En daarom zijn Bram en ik op vrijdagmiddag naar Bar Joost gegaan, om een biertje te drinken natuurlijk, maar ook om een foto te maken van een gedicht, dat Jos van Hest daar op de spiegel heeft geschreven met een rode stift.

Dit is het gedicht:

Italianen zeggen dat de liefde

zelfs ezels laat dansen.

Ach, was ik maar zo'n Italiaan 

die dat zei - Nee, was ik maar

de ezel van die Italiaan.

Wat zou ik dansen op vier poten.

Zweven in een grijs vel van 

fluweel.

Zwieren met het kwastje 

in mijn staart.

Grappig hé?!

Een berichtje op FB en wij gaan er achteraan.

Voor heerlijk bier met... een heusche vrijdagse gehaktbal.

En een gedicht van Jos van Hest.

 Jos van Hest

Jos van Hest

.

Vorige week waren Bram en ik in een hele leuke kroeg waar een gedicht van Jos van Hest op de spiegel stond geschreven. Door de dichter zelf met een rode stift geschreven.

Ik zal het je morgen laten lezen...

Maar nu eerst een ander gedichtje van hem op een glasbak geplakt...

Op een glasbak?

Ja, echt!

Kijk maar:

Schrijf aan je toekomstige liefje

een waanzinnig warme liefdesbrief

Stop de brief in een fles

Gooi de fles in een glasbak

Wacht op het wonder

Jos van Hest

Overigens: ik heb het gedaan: een waanzinnig warme liefdesbrief geschreven...

En wat denk je?!

Jawel hoor... een wonder!

Maar ik zeg lekker niet welk wonder...