.
Als ik op vakantie ben stuur ik eigenlijk nooit kaarten.
Vroeger wel, maar nu niet meer.
Soms is de postzegel stukken duurder dan de kaart zelf en ook komt de kaart meestal als je allang weer thuis bent aan.
Maar... ik ben wél gek op kaarten. In elk museum koop ik er wel eentje.
En dan heb je ook nog de gratis kaarten: die pluk ik overal vandaan.
Ik heb een bakje waar ik ze in doe en soms verstuur ik er eentje.
En dan heb je ook nog de gratis kaarten: die pluk ik overal vandaan.
Ik heb een bakje waar ik ze in doe en soms verstuur ik er eentje.
In Tel Aviv heb ik er weer een paar leuke kunnen scoren.
Het zijn eigenlijk een soort van visitekaartjes, maar dat dondert niet.
Ik vind ze gewoon leuk...
Deze bijvoorbeeld. Ik hou van kleurtjes en heb dan ook bijna altijd kleurige dingen aan.
Mij zul je niet gauw zien in het zwart (dat heb ik gehad!) maar eerder in deze kleurtjes:
Ik vind het heel leuk, dat het vrouwen van mijn leeftijd zijn. En niet van die dunne booskijkende meisjes.
Hier word ik heel vrolijk van.
En van deze ook. Het visitekaartje van een prettig, gezellig en rommelig eethuisje in Yaffo:
Het is het kaartje van "Puaa" (spreek uit: poeaa) in de Rabbi Yohananstraat vlakbij de vlooienmarkt. We hebben er ontzettend lekker zitten nasjen.
Dit is de achterkant van het kaartje:
En wat er staat??
Geen idee!
Je kunt je naam invullen, dat snap ik wel.
Misschien ook een geboortedatum??
De website van "Puaa" is hier te vinden.
En Google levert een vertaler, dus je kunt je lekker uitleven.
Maar heb je daar geen zin in, dan is hier de grappige vertaling van Google van één van de teksten:
Het menu van "Puaa" is niet pretentieus hij zelfgemaakt,
voedzame, gezonde en nederig en biedt bezoekers unieke gerechten en proeven- zoals slijpen tomaten verkoold, stukjes kipcurry, GP met spinazie rauwe tahin...
Het stukje eindigt met: "Schoonheid en vrede"
Dat is nou precies wat ik je toewens: "Schoonheid en vrede" ... oftewel
יופי ושלום en dit is het hebreeuws voor vrede, shalom: שלום
