André Revesz

.

Tamar ligt één dag ziek op bed. Heel zielig is dat.

Ik vertroetel haar natuurlijk met soepjes en thee.

Maar omdat ze heel veel slaapt piep ik er even tussenuit. Ons huisje ligt vlak bij de zee en ik wil er wel even uit.

De zee is prachtig en als je naar rechts kijkt zie je Tel Aviv. Een moderne stad met veel hoogbouw:

Daar ga ik later nog wel een kijkje nemen, beloof ik mezelf.

Maar eerst de oude straatjes van Yaffo ontdekken...

Geen idee waar ik dan ben en ik zwerf maar een beetje rond.

Je kunt er makkelijk verdwalen, maar dat vind ik juist leuk.

Ik noem dat "punaise-poetsen"... de wijk waar je woont verkennen, alle straatjes pakken en snuffelen maar...

Ook hier bekijk ik de straatschrijfsels. En het Hebreeuws is natuurlijk reuze leuk om te lezen.

Jaaaaren gelden heb ik twee jaar Iwriet gestudeerd: weet ik er nog wat van?

Dit bordje kom ik tegen op één van de oude muren:

Gelukkig staat de vertaling er bij, anders had ik het niet geweten.

Ik kan er niks meer van lezen.

Natuurlijk zoek ik de naam André Revesz op (nooit van gehoord namelijk) en het blijkt een kunstenaar te zijn geweest. Best wel beroemd eigenlijk...

Toch wel leuk dat mijn zwerftocht door het oude Yaffo een diepere laag krijgt.

Als ik weer thuiskom is Tamar opgestaan en gaan we samen een beetje kuieren.

Rustig aan, dan breekt het lijntje niet.

Doctor Shakshuka

.

Het huisje van Elinor ligt midden in het oude centrum van Yaffa. En wij mogen er een paar dagen wonen.

Vroeger was Yaffa (wordt ook wel Yaffo genoemd) een klein vissersplaatsje, maar nu is het helemaal opgenomen in de grote stad Tel Aviv.

Wat ik er heel leuk aan vind is dat heel autenthiek is gebleven.

Smalle straatjes met oude huisjes en nerinkjes en eettentjes. Een heel gemengde bevolking, die vreedzaam met en naast elkaar woont. Co-existance! Precies wat ik voor het hele land zou wensen.

Deze jongen werkt bij ons om de hoek in een tentje, waar ze heerlijke falafel hebben. Lekkerder kan bijna niet!

En dan, om de hoek, één van de beroemdste eethuisjes in Yaffo en omstreken: Dr. Shakshuka.

Een heel grappig donker, rommelig eethuis, waar je dus (onder andere) shakshuka kunt eten

En dat is zo inwijs lekker!

We schuiven aan en vragen aan onze buurvrouw wat zij allemaal aan het eten is... "Breakfast" antwoordt ze. Terwijl het inmiddels al een uur of drie 's middags is.

"Breakfast" is een heleboel schaaltjes met van alles en nog wat en een heerlijke pan shakshuka in het midden. Ik zal je zo het recept geven...

Maar eerst het tentje... een lekker rommelig tentje. Echt leuk!

Ik hou van rommelig...

En dan "the breakfast" met onder andere natuurlijk overheerlijke humus:

En daaarbij de Shakshuka... eigenlijk gewoon eieren in een pittige tomatensaus. Dat eet je met een stuk grof bruin brood:

En wat heb je nodig?

Weet je wat? Klik hier maar even, dat is wel zo makkelijk en laat dan later weten hoe je het vond:

SHAKSHUKA

Om een kwart over vier worden we de zaak uit gebonjourd, want de sjabbes begint. En ze moeten klaar zijn met opruimen en schoonmaken voordat de zon onder gaat...

Bete'avon! (eet smakelijk)

Terug van weggeweest...

.

Ja, veel later dan ik eigenlijk had gewild zit ik weer eens achter de computer voor een blogje.

De reis naar Israel is heel anders gelopen dan ik had verwacht.

Tamar was herstellende van een longontsteking en kon nog niet veel hebben en ik werd ziek in Tel Aviv: zware bronchitis...

Na het bezoek aan de dokter en het slikken van wat paardemiddelen kon ik weer op de been.

We hebben daardoor toch nog aardig wat kunnen doen. Lang niet genoeg, maar toch...

Op mijn wensenlijstje stond een bezoek aan de Bauhaus wijk, oftewel de Witte Stad.

Echt gave architectuur, in de dertiger jaren gebouwd. 

Helaas niet allemaal even goed onderhouden, maar daar moet je doorheen kijken.

Het mooie aan deze stijl vind ik de ronde vormen, ook van de balkons. 

Dit vind ik veel spannender dan die hoekige huizen waar wij in wonen.

Hier nog een mooi voorbeeld van Bauhaus:

Best nogal futuristisch toch?!

Er gaat een fijne wandeling door de Witte Stad. Echt mooi om dat allemaal rustig te doen.

En ik was nog niet zo ziek, dus gelukkig hebben we dit allemaal kunnen bekijken.

Stiekem naar het dakterras van Cinema Hotel Esther... gewoon langs de balie glippen en de lift naar de bovenste verdieping nemen. Prachtig uitzicht en gratis koppie thee! Ja, je ben jiddisj of je bent het niet...

Clandestien op het dakterras van het dure hotel... De zon is al aan het ondergaan.

Als we later de bus naar onze wijk Yaffo nemen zien we dit:

Naar Israel...

.

Ja, ik had mezelf beloofd, dat ik één keer in de week ging bloggen, maar dat is best moeilijk, want ik heb zo ontzettend veel ideeën om over te schrijven: het stroomt maar door en door.

Het is net of alle kanaaltjes open staan.

Ik moet me heel erg bedwingen en me heel erg inhouden. Ik schrijf wél alle ideeën op in een speciaal mapje, dus wie weet komt het er nog eens van om iets meer te schrijven.

Voorlopig nog even niet dus.

En dat komt onder andere omdat ik overmorgen jaaaa, overmorgen! naar Israel reis.

Met Tamar, mijn dochter, ga ik 10 dagen naar het Beloofde Land: hehe... het heeft lang geduurd voordat het er van kwam, maar eindelijk is het zover en ga ik!

Dat ik er maar niet toe kwam, kwam ook een beetje door Bram, die er maar niet naar toe wilde. En nu ik met Tamar ga zegt hij, dat hij er toch ook wel naar toe wil. Nou ja... dat zien we dan wel weer. 

Ik ben druk bezig met uit te zoeken wat we allemaal kunnen gaan doen.

Ik denk nog even niet meteen er op los knallen, want Tamar is herstellende van een longontsteking.

Nou... een beetje op terrasjes hangen en mensen kijken vind ik ook heel leuk.

Als de zon maar schijnt!

Kijk... dit is een van mijn nichtjes, die er een paar maanden geleden was:

Ik denk niet, dat we zulk warm weer hebben dat we in de Dode Zee kunnen dobberen, maar je weet maar nooit.

Ik ben ook de foto's van Thomas Schlijper aan het bekijken.

Die zit nu in Tel Aviv en ik vind het heel erg inspirerend om zijn werk te zien.

Hoewel... ehhh.... Dit was in Tel Aviv, vorige week:

Parapluutje mee, dus.

Dagdag! Tot over twee weken...

Jerusalem, here I come!

Gelukkig Nieuwjaar

.

Het is 1 januari 2018...

Ik moet er even goed naar kijken: 1 januari 2018! Da's wennen...

Ik wens jullie allemaal een heel gelukkig en gezond nieuwjaar toe...

En:

Dat al je wensen mogen uitkomen.

Dat je iedere nacht geweldig goed slaapt!

Dat je iedere dag een lief en prettig spiegelbeeld hebt.

Dat je meestal vrolijk bent.

Dat allemaal en meer natuurlijk...

Met liefde...

(kaartjes zijn geschilderd door Jenny Nyström)

Jeg elskar deg

.

Een paar jaar geleden hebben Bram en ik een rondreis door Skandinavië gemaakt.

Naar Denemarken en dan door naar Zuid-Zweden, daarna met de boot naar Finland, met de auto helemaal naar het noorden, daar naar de Noordkaap... en dwars door Noorwegen weer terug naar huis.

De Skandinavische talen zijn echt om je tong over te breken, maar ik vind ze wel heel leuk! De landen ook trouwens... hoewel... Finland vond ik nogal depri aandoen.

Als wij 's morgens in een tentje een bakkie gaan doen zitten er al heel wat depressieve Finnen aan de bar met een enorm glas bier voor de neus. 's Ochtends vroeg dan hè!

Maar dit terzijde...

Waar we mee bezig zijn geweest is "Ik hou van je" in diverse talen. Zo maar voor de gein. Je bent toch in vier landen en het is wel grappig om iets meer te kunnen zeggen dan "Dank je wel". Dus hebben we in elk land iemand gevraagd hoe je dat in hun taal zegt...

Komt-ie:

In het Deens: "Jeg elsker dig"

Dan naar Zweden, lijkt er wel op: "Jag älskar dig"

En toen kwamen we in Finland: "Mä rakastan sua"

En tot slot in het Noors: "Jeg elsker deg"

Nou moet me wel van het hart, dat ik het rare zinnetjes vind. Als je dat tegen iemand zegt is de liefde toch meteen bekoeld??

Of niet soms?

Geef mij maar gewoon: "Ik hou van jou"...

Hidden figures

.

Van de week een steengoeie film gezien.

In het kader van de 50+ bios (met koffie en koek...) met mijn vriendin naar de bios.

Dit is de film : Hidden figures.

Ik kan hem je echt aanraden.

Het is een ongelofelijk verhaal... waar gebeurd... drie briljante vrouwen van Afro-Amerikaanse afkomst, die bij de NASA werkten.

Hierboven zie je Katherine Johnson, die een indrukwekkend brein had en zonder wie John Glenn de ruimte niet was ingegaan!! Echt waar...

Deze vrouw (Taraji Henson speelt haar zo goed en ontroerend...) kon waanzinnig goed rekenen, was een genie op dat gebied en heeft heel veel voor elkaar gekregen in het racistische bedrijf van de NASA.

Zij moest een kwartier heen (en weer terug) lopen om naar de wc te kunnen die speciaal voor gekleurde mensen was. Schandelijk! Maar het was echt zo. Ze mocht niet eens van de koffie drinken, die alleen voor de blanke medewerkers was.

Maar ze heeft het voor elkar gekregen, dat de wc's voor iedereen bereikbaar waren en dat ze gewoon een bakkie kon doen van de "gewone" koffie.

De andere twee vrouwen werden door moed en inzet ook hoge pieten bij de NASA: supervisor en ingenieur!

Ik vond het een prachtige film. Was regelmatig ontroerd en schaamde me plaatsvervangend voor het vreselijke dat negers is aangedaan in de US. 

Maar dit trio oversteeg geslacht en ras en inspireerde generaties om groots te dromen...

Hier is de trailer:

Hidden Figures

Grappig is, dat ik er weer een brok van in m'n keel krijg.